มาถึงตอนที่ 2 ของการเลือกรองเท้าไปถ่ายรูป

หลังจากหัวแม่โป้งเท้าถลอกปอกเปิก ก็เริ่มไปมองรองเท้าของเพื่อนที่ออกทริปด้วยกัน

ผมสักเกตุรองเท้าของเพื่อน…เอ ตรงพื้นมันมีรูระบายน้ำด้วย แปลกดีไม่เคยเห็น

ก็เลยจำยี่ห้อและรุ่นไปเดินดูตามบูทรองเท้า ปรากฏว่ารุ่นที่เพื่อนใส่ไม่มีแล้ว มีแต่ทรงอวกาศ แล้วก็ราคาแพงสำหรับผม ก็เลยละไว้ก่อน แล้วก็คอยเดินดูตามบูทเรื่อยๆ โจทย์ก็คือใส่มันลุยได้ทุกที่ทั้งในน้ำและบก และปลอดภัยกับเท้าของตัวเอง

วันนึงผ่านร้านรองเท้าที่ห้างนึง ก็ไปสะดุดกับคู่ข้างบนนี่แหล่ะครับ เป็นแบรนด์ของไทย ราคาหลักร้อย รูปทรงโอเคเลย ลองจับหงายดูพื้น เฮ้ยยย…มีรูระบายน้ำด้วย เอาวะไม่แพงลองดูแล้วกัน

ปรากฏว่าใส่ดีมากครับ เดินป่า ลุยน้ำ ลุยโคลน ไม่หยั้นเลย แห้งน้ำได้ตามสมควร แต่ก็สมราคาของเค้าแหล่ะครับ วัสดุจะไม่ค่อยทนสักเท่าไหร่

ซึ่งทริปแรกๆ ของคู่นี้ผมก็พาไปหนักเลยที่ทีลอซู เดินป่ายี่สิบโล ลุยถ่ายภาพใต้น้ำที่พื้นเป็นหินสากๆ ของหินปูน ผลก็คือพื้นแถวๆ ส้นเท้าเจ๊งครับ มันขาดเลย กลับจากทริปก็เอากาวตราช้าง(แหมมันสารพัดประโยชน์จริงๆ ไอ้กาวนี่) ปะกลับไปที่เดิมแล้วก็ยาตามรอยที่มันอ้าบ้าง ทีนี้ก็ใช้ได้ดีเกือบเหมือนเดิมเลยครับ

เยินมากเพราะใส่ไปหลายงาน ถ้าตัดเรื่องวัสดุแล้ว สิ่งที่จะติก็คือ พื้นรองเท้าที่ออกแบบมาบางไปหน่อย พื้นในก็บางเห็นไหมครับ รอยปะเพียบ (แอบงก) ไม่มีระบบป้องกันกลิ่นอับ แต่ด้วยความโปร่งบางของผ้าก็ถือว่าไม่เท่าไหร่

คู่นี้ไม่เคยกัดเลยครับ ใส่ดีมากๆ ถ้าหากยี่ห้อผู้ออกแบบเลือกใช้วัสดุที่ทนกว่านี้นะ แจ่มไปเลย เบา ขอบรองเท้าก็โค้งมนเข้ารูป ไม่เหลี่ยม มีหนังเทียมที่ต่อมาจากพื้นรองเท้าป้องกันการทิ่มแทงของหินไม้ได้ดีระดับนึง คู่นี้ผมให้คะแนนรวม 4 จาก 5 ดาวเลยครับ ชอบ….. ปัจจุบันผมเดินดูบูทของแบรนด์นี้เรื่อยๆ ไม่มีการผลิตรองเท้าลักษณะนี้ออกมาแล้วครับ

พอคู่เพาเวอร์เริ่มถึงจุดที่จะซ่อมไม่ไหวผมก็เริ่มมองหารองเท้าคู่ใหม่ (หมดกับกาวตราช้าง แล้วด้ายดำไปหลายหลอด) จะว่าไปรองเท้าลักษณะนี้แบรนด์ในบ้านเราที่มีมาต่อเนื่องคือ adidas และ teva ซึ่งยี่ห้ออื่นในเมืองนอกมีแต่ไม่มีนำเข้ามา อีกยี่ห้อนึงก็เริ่มๆ เข้ามาก็คือ The north face แต่แพงมากครับ ไม่กล้าลงทุน เวลาผมไปห้างก็จะแวะบูทรองเท้าเรื่อยๆ เห็นคู่ adidas ในรูปนี่อยู่หลายเดือนอยู่เหมือนกัน แต่ไม่ซื้อสักที เพราะคิดเอาเองว่ามันคงใส่ไม่ดี มันคงไม่ทนเหมือนคู่ Power ส่วนรุ่นอื่นก็เหมือนอวกาศ ไม่รู้เค้าคิดได้ยังไง ซึ่งรสนิยมไม่ชอบอยู่แล้ว

แต่ในที่สุดผมก็ซื้อมาจนได้ ซึ่งก็เป็นตอนปลายของการผลิตแล้วครับ หาไซด์ยาก มาได้ที่พัทยาเนี่ยแหล่ะแต่ก็พอดีไปหน่อย ราคาผมถือว่าอยู่ในระดับกลาง

พอใส่ออกทริปไปหลายๆ ทริป ต้องบอกว่าเป็นรองเท้าที่โคตรทน โคตรอึด ตัดเย็บดีมาก ผมพามันไปทุกๆ ที่แบบว่าลืมเจ้า Power ไปได้เลย ด้วยเหตุที่มันเป็นผ้าใบก็ม้วนๆๆๆ แล้วก็เหน็บใส่กระเป๋าเป้ได้โดยไม่กินเนื่อที่ ระบบกกันกลิ่นดีมาก แห้งน้ำได้ดีระดับนึง เข้ากับรูปเท้า มียางขอบกันไม้กันหิน ที่แข็งแรงทนทายาด พื้นก็เกาะดีครับ ตัวผ้าใบก็มีความละเอียดพอที่จะกันไม่ให้ทากตัวเล็กๆ ชอนเข้าไปได้ วะ…ข้อนี้ผมหล่ะชอบ

ทีนี้มาดูข้อเสียบ้าง อันดับแรกพื้นบางไปหน่อย พื้นในก็บาง ถ้าพื้นนอกบางพื้นในน่าจะทำให้หนาและดีกว่านี้ และไม่ควรเป็นพื้นแบบอมน้ำด้วย ถ้าพื้นหนากว่านี้นิดจะทำให้เดินไกลๆ แล้วไม่รู้สึกล้าเร็ว

อีกที่ก็เป็นตรงขอบรองเท้าบริเวณข้อที่งุ้มเข้า เวลาไม่ใส่ถุงเท้า(ผมไม่ใส่บ่อยมาก) มันจะสีกับบริเวณข้อเท้า แต่ไม่ถึงกับกัดครับ แค่รู้สึกรำคาญนิดหน่อย น่าจะออกแบบให้มันต่ำกว่านี้

อีกที่นึงอาจจะเป็นปัญหาส่วนตัวคือสรีระของเท้าผมก็ได้ ตริงบริเวณโคนนิ้วก้อยซ้ายของผมกระดูกมันจะปูดกว่าข้างขวา แล้วมันเผอิญไปตรงกับตะเข็บรองเท้าพอดี เวลาใส่คู่นี้ ถึงจุดๆ นึงมันจะเจ็บตรงกระดูกครับ เป็นอะไรที่เซ็งมาก อะไรๆ ก็ดี มาเสียตรงนี้ คู่นี้ผมให้รวมๆ 4.3 ดาว จาก 5 ซึ่งที่จริงมันควรจะได้มากกว่านี้

หลังจากรุ่นผมเลิกผลิต adidas ก็ไม่มีรองเท้าลักษณะนี้ทำมาอีกเลย มีแต่แบบบางๆ ที่เอาไว้ไต่หน้าผาหรือเดินตามหาด ก็จะมี The north face ที่ทำมาเรื่อยๆ ซึ่งผมขอบอกตามตรงเท่าที่ดูมาใน 2 รุ่นก็ออกแบบมาดี แต่ยังดีไม่พอ ข้อเสียผมไม่ขออธิบายแล้วกันครับ ส่วน Teva ก็มีออกมารุ่นนึงรูปทรงจะอวบๆ แต่ผมเข็ดกับกาวรองเท้ายี่ห้อนี้ก็เลยยังไม่กล้าเสี่ยง

และในที่สุดก็มีการนำเข้ารองเท้ายี่ห้อใหม่เข้ามาในไทย ซึ่งยี่ห้อนี้ก็มีรองเท้าลุยๆ ลงน้ำด้วยครับ ผมถึงขนาดเปิด internet เก็บรูปไว้ดูทีเดียว เพราะรูปทรงมันโดนจริงๆ

ยี่ห้อ Merrell รุ่นที่ผมแอบปลื้มคือ Waterpro Mapio แต่พอไปดูตัวจริงต้องวางไว้ครับเพราะว่าตาข่ายผ้าใบนั้นห่างที่พอจะทำให้พวกทากเล็ดลอดเข้ามาในรองเท้าได้ ผมจึงต้องขอผ่าน

แต่ก็มีอีกรุ่นที่อยู่นอกสายตาคือ Robotic  ถ้าดูรูปในเนทแล้วจะเห็นว่ามันสาวมาก แต่ตัวจริงดุดันครับ พื้นแข็งแรงโคตรๆ ซึ่งเป็นจุดขาย แต่ผมว่ามันแข็งไปนิดซึ่งมันควรจะยืดหยุ่นกว่านี้สักหน่อย น้ำหนักเบา ไม่กัด ไม่เหม็นเลยจริงๆ ครับ อีกอย่างราคารับได้ ซึ่งผมซื้อตอนมันลดด้วยแหล่ะ ก็เลยสอยมาเลย

ผ้าไนล่อนที่เป็นตัวรองเท้าโปร่งทำให้แห้งไว เหมือนจะบางแต่แข็งแรง เพราะจากที่ผมไปออกทริปมาลักษณะเดินขึ้นเขาเหยีบเกี่ยวหิน เดินลุยเข้าไปข้างทางที่มีขวาก ปรากฏว่าไม่สะกิดมันเลยแต่ก็ต้องดูต่อไป เป็นแค่ความประทับใจในทริปแรกเท้านั่นเอง

ทีนี้ข้อเสียบ้างครับ อันดับแรกเลยทำในจีนการตัดเย็บจะไม่เนี๊ยบเท่ารองเท้าทำในไทย(เรื่องจริง) เรื่องกาวและการหลุดร่อนต้องติดตามดูไปก่อน

พื้นในถอดไม่ได้ ถึงจะค่อนข้างหนา และเพราะตรงนี้จึงมีส่วนให้พื้นรองเท้าทั้งหมดโดยรวมในและนอกแข็งนั่นเอง

อีกข้อนึงมันไม่มีการ์ดรองเท้าครับ ข้อนี้ผมลืมคิดถึงตอนจ่ายตังค์ มัวแต่หลงรูป เพราะถ้ามีไม่การ์ดแล้วมันจะไปทิ่มกับหินเล็กๆ ชะง่อนหิน ไม้แหลม ซึ่งก็ต้องดูต่อไป

คะแนนผมให้รวมๆ 4.3 ดาวจาก 5 เท่ากับ adidas แล้วกัน อาจจะลดเพิ่มดาวอีกก็ได้ ถ้าได้ใช้ไปเรื่อย

=========================================

ผมอาจจะเรื่องมากไปหน่อยในการเลือกรองเท้าสักครู่เพราะตัวผมเองมีปัจจัยหลายอย่าง อย่างเช่นเรื่องทากไม่น่าเอามาคิดกลับคิด สำหรับผมต้องคิดครับเพราะ

ผมเป็นคนแพ้ทาก ถ้าโดนกัดแค่ตัวเดียวก็อาจจะเป็นไข้ได้ อีกอย่างก็ไม่ได้เป็นคนมีเงินอะไรมากมาย จะซื้ออะไรก็ต้องอดทนอดออมแล้วไปถอยมา

และบทความการให้คะแนนหรือความคิดเห็นทั้งหมดเป็นแค่ความคิดเห็นส่วนตัว ผมไม่ได้บอกว่ามันดีจนต้องซื้อต้องใช้ เป็นแค่บทนำในการพิจจารณาซื้อรองเท้าให้ถูกใจของเพื่อนๆ เท่านั้นเอง ตังค์ในก็อยู่ในกระเป๋าคุณ ตีนก็เป็นของคุณ เพราะฉะนั้นคิดพิจารณาเลือกเองครับ