เรื่อง/ภาพ: บัลลังค์ ศิริพิพัฒน์

หนังสือพิมพ์ วรรณกรรมรายวัน ปรกติจะไม่ได้ซื้ออ่านเองจะเปิดอ่านได้ก็ต่ออเมื่อเวลาไปกินข้าวตามร้าน ส่วนของที่ออฟฟิศที่ทำงานก็จำไม่ได้ว่าครั้งสุดท้ายที่ได้เปิดอ่านมันกี่วัน กี่นานมาแล้ว จำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่เปิดหนังสือพิมพ์ของออฟฟิศอ่านยังเป็นของเจ้า “คมชัดลึก” อยู่เลย แต่วันนี้มีแปลกตรงที่เปลี่ยนเป็นของสำนักพิมพ์ “เดลินิวส์” ก็เลยหยิบมาเปิดอ่านคร่าวๆ

ไปสะดุดกับคอลัมภ์นึงเกี่ยวกับเกษตร ขึ้นหัวข้อว่า “จัดตู้ปลาอย่างมืออาชีพ” ไอ้เรามันก็ชอบเลี้ยงปลาอยู่แล้วก็เลยสนใจเป็นพิเศษ ยังไม่ได้ทันอ่านเนื้อหา ตามนิสัยคนก็ต้องดูรูปก่อน …..มีรูปตู้ไม้น้ำด้วย…อา….อย่างนี้ยิ่งชอบ..

แต่ว่าเอ…ไอ้ขอนไม้รูปครีบฉลามนี่มันสวยแฮะ…เอ..ยิ่งดูทำไมยิ่งคุ้นๆ วะ ทั้งต้นไม้ ทั้งปลา ทั้งอุปกรณ์ตู้ที่ทำเอง…

เฮ้ย..! …นี่มันตู้ปลาที่บ้าน อ้าว..นี่มันรูปที่กูถ่ายนี่หว่า

นสพ. เดลินิวส์ 1 กันยายน 2554

สรุป…นิสัยเดิมๆ ที่นสพ.ชอบทำก็คือเอาภาพของคนอื่นที่ไม่ตัวเองไม่ได้ถ่ายมาใช้โดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งก็เป็นมานานนม ไม่ได้หมายถึงเจ้า “เดลินิวส์” เพียงอย่างเดียว เพื่อนๆ หลายคนทักว่าให้ฟ้องเลย แต่ผมกลับคิดต่าง

ภาพนี้ถูกโพสไว้ที่ไหนสักแห่งนานมากๆ แล้วตั้งแต่ปี 2548 หกปีที่แล้ว เค้าก็ัยังไปขุดเอามาใช้ได้ แต่ว่าด้วยโลกของอินเตอร์เนทผมลองหาดูก็พบว่าภาพของผมนี้ถูกนำไปใช้ที่อื่นอีก ตัวนสพ.คงไปก๊อปจากพวกนี้อีกที่ ก๊อปต่อกันไปเป็นทอดๆ

สิ่งที่ผมคิดต่างคือ นสพ. หรือเวบไซต์เหล่านั้นไม่ได้เอาภาพผมไปทำมาหากินในเชิงพานิชย์จนเกินไป เพียงนำไปประกอบบทความเพื่อเป็นความรู้ ถ้าหากว่าเอาไปทำเป็นโบชัวร์ ป้ายโฆษณาต่างๆ หากินในเชิงพานิชย์จริงจัง อันนี้สิน่าสนใจในเรื่องการฟ้องร้อง

ภาพตู้ไม้น้ำต้นฉบับที่ถูกก๊อปปี้จาก นสพ.เดลินิวส์

เอาหล่ะผมคงต้องทำบันทึกไว้ก่อนว่า นสพ.เดลินิวส์ ฉบับวันพฤหัสบดี ที่ 1 กันยายน 2554 ได้ทำการนำภาพถ่ายตู้ไม้น้ำของผมไปใช้ โดยไม่ได้รับอนุญาติ ต่อจากนี้ไปก็จะดำเนินการกล่าวโทษกับทางสำนักพิมพ์ อย่างน้อยก็ไปด่าสักหน่อยว่า “มักง่ายเกินไป”

ภาพตู้ไม้น้ำต้นฉบับตู้เดิมแต่สภาพที่สวยกว่า ที่ถูกก๊อปปี้จาก นสพ.เดลินิวส์

ถ้าอยากจะได้จริงๆ ผมไม่หวงเลย ถ้าเอาไปเป็นประโยชน์แบบนี้เอาไฟล์ดีๆ สวยๆ ภาพตอนที่ตู้มันสวยพีคๆ ก็ไม่ยอมเอาไป ดั้นเอาอีตอนเป็นตะไคร่ไป ทุเรศจริงๆ ….